மழை கவின் படகு

 அன்று மாலை, வானம் இருண்டு, கனத்த மழை பொழிந்தது. சிறுவன் கவின், ஜன்னல் அருகே அமர்ந்து, விளையாட முடியாமல் போயிற்றே என்ற ஏமாற்றத்துடன் வெளியே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். பள்ளிக் கூடம் இல்லாத இந்தச் சனி இரவு, அவனுக்கு மிக நீண்டதாகத் தோன்றியது.

"வெளியே போக முடியவில்லை, ஒரு விளையாட்டும் இல்லை," என்று அவன் சலிப்புடன் முணுணுத்தான்.

அவனைப் பார்த்த அவனது பாட்டி, ஒரு சூடான கோப்பைத் தேநீருடன் அவனருகில் வந்தார். "மழைக்கு ஒரு ரகசியம் உண்டு கவின். நீ வெளியே ஓடி விளையாடாதபோது, உலகம் அதன் உண்மையான அழகை உனக்குக் காட்டும். வெறுமனே பார்," என்றார் பாசத்துடன்.

கவின் குழப்பத்துடன் வெளியே பார்த்தான். மரங்கள் குளித்து, இலைகள் பச்சை நிறத்தில் மின்னின. மழைத்துளிகள் மண் மீது விழுந்தபோது எழுந்த அந்த இனிமையான வாசனை, வீடெங்கும் பரவியது. சாலையில், தண்ணீர் சின்னச் சின்ன அருவி போல வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொரு துளியும் ஒரு தாளம் போல ஒலித்து, உலகையே ஒரு புதிய இசையால் நிரப்பியது.

பாட்டி அவனுக்கு ஒரு பழைய செய்தித்தாளைக் கொடுத்தார். "இதை எடுத்து ஒரு படகு செய்," என்றார் புன்னகையுடன்.

கவின் ஆர்வத்துடன் காகிதத்தை மடித்து, ஒரு அழகான காகிதப் படகைச் செய்தான். அதை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டு வாசல் படியில் வைத்து, ஓடும் தண்ணீரில் மிதக்கவிட்டான். அவனது சிறிய படகு மெதுவாக மிதந்து, தடைகளைத் தாண்டிச் செல்வதைப் பார்த்தபோது, அவனுக்குள் ஒரு மகிழ்ச்சி பிறந்தது. அது மைதானத்தில் ஓடி விளையாடும் மகிழ்ச்சியை விட அமைதியான, ஆழமான மகிழ்ச்சி.

அப்போது, பக்கத்து வீட்டு மொட்டை மாடியில் ஷீஜோ நின்றுகொண்டிருப்பதைக் கவின் கவனித்தான். ஷீஜோ, கவினை விடச் சற்று மூத்தவன். அவனும் மழை காரணமாக வெளியே செல்ல முடியாமல், வெறுப்பில் தன் கால்பந்தை சுவரில் உதைத்துக்கொண்டிருந்தான். அவனது முகம் சலிப்பால் வாடிப்போயிருந்தது. ஒரு கட்டத்தில், ஷீஜோ தன் சலிப்பைத் தாங்க முடியாமல், தன் கால்பந்தை எடுத்துக்கொண்டு மழைக்குள்ளேயே ஓட முயன்றான். ஆனால், இரண்டு அடிகள் வைப்பதற்குள், வழுக்கி விழுந்து, பந்தும் சேற்று நீரில் அடித்துச் செல்லப்பட்டது. ஷீஜோ கவலையுடன் திரும்பி வந்தான்.

இதைப் பார்த்த கவின், தனக்குக் கிடைத்த அமைதியான மகிழ்ச்சியின் மதிப்பை உணர்ந்தான். வெளியே ஓடுவது மட்டுமே சாகசம் இல்லை. அந்த நேரத்தில், ஒரு வியத்தகு நிகழ்வு நடந்தது. சிறிது தூரம் சென்ற அவன் படகு, ஒரு சின்ன சுழற்சியில் மாட்டிக்கொண்டு, மீண்டும் மெதுவாகத் திரும்பி வந்து, அவன் காலடியிலேயே நின்றது.

"என்னைப் போலவே என் படகும் அமைதியை விரும்புகிறது போலும்," என்று சிரித்துக்கொண்டான் கவின். அவன் ஷீஜோவைப் பார்த்து கையசைத்தான். ஷீஜோவும் புன்னகையுடன் கையசைத்து, தன் சலிப்பை விட்டுவிட்டு வீட்டுக்குள் சென்றான். கவின், பாட்டியின் தேநீரின் வாசத்தையும், மழையின் இசையையும், தான் புதிதாகக் கண்டறிந்த மகிழ்ச்சியையும் மனதில் வைத்து, தன் தன் குறிப்பேட்டில் புதிய கதையை எழுதத் தொடங்கினான்: "உண்மையான சாகசம், நாம் இருக்கும் இடத்திலேயே தொடங்குகிறது."