💥 அழிவில்லா தீப்பொறி
அதிகாலை 4 மணி. சென்னை, பழைய மகாபலிபுரம் சாலையில் ஆள் அரவமற்ற ஒரு பகுதி.
தூங்கி எழுந்து சில நிமிடங்களே ஆன அர்ஜுன், தன் சிறிய குடிசைக்கு வெளியே நின்றுகொண்டிருந்தான். அவன் கண்களில் நிதானம் இல்லை; கடந்த இரண்டு மாதங்களாக அவன் தேடும் முகம்தான் காரணம்.
திடீரென, இருளில் இருந்து மூன்று நிழல்கள் பிரிந்து வந்தன. அவர்களின் கையில் துருப்பிடித்த இரும்புக் கத்திகள், அர்ஜுன் தான் அவர்களின் இலக்கு.
"இங்கேயே உன்னை முடிச்சுடச் சொன்னார் எங்கள் தலைவன்," என்றான் நடுவில் வந்த உருவம், பல்லைக் கடித்தவாறு.
அர்ஜுன் புன்னகைத்தான். அது அமைதியின் புன்னகை அல்ல; பல வருடப் போராட்டத்தால் விளைந்த கூர்மையான புன்னகை.
"உங்கள் தலைவன் ஒரு கோழை. அதனால்தான், ஆட்களை அனுப்பி இந்தத் தவறைச் செய்யச் சொல்கிறான்," என்றான் அர்ஜுன், தன் குரலைச் சாதாரணமாக வைத்தவாறு.
முதல் சண்டை!
மூவரும் ஒரே நேரத்தில் அவனை நோக்கிப் பாய்ந்தனர். அர்ஜுன் மின்னல் வேகத்தில் தன் வலது காலைப் பயன்படுத்தி, வலதுபுறம் வந்தவனின் வயிற்றில் ஓங்கி மிதித்தான். அவன் 'அய்யோ!' என்று கத்தியவாறு குனிந்தான்.
அதே நேரத்தில், நடுவில் வந்தவனின் கத்தி அவன் தலையை நோக்கி வந்தது. அர்ஜுன் பின்னால் சாய்ந்து அதை லாவகமாகத் தவிர்த்தான். அடுத்த வினாடி, அவன் இடது கை முழங்கையால் (Elbow Strike) நடுவில் வந்தவனின் காதுக்குக் கீழே பலமாக அடித்தான். அவன் ஒரு மரக்கட்டை போல் கீழே விழுந்தான்.
இப்போது மிஞ்சியது ஒருவன் மட்டுமே. அவன் சற்றுத் தயங்கினான்.
"என்ன? பயமா?" என்று அர்ஜுன் கேட்டான்.
அவன் கோபத்தில் கத்தியைச் சுழற்றிக் கொண்டு வந்தான். அர்ஜுன் தன் கையை நீட்டி, எதிராளியின் மணிக்கட்டைக் (Wrist) கெட்டியாகப் பிடித்துத் திருகினான். வலி தாங்காமல் அவன் கத்தி கீழே விழுந்தது.
அர்ஜுன் அவனது கழுத்துக்கு நேராக தன் முஷ்டியை நீட்டி ஓங்கி ஒரு குத்து விட்டான். அவன் நிலைகுலைந்து சுவரில் மோதிச் சரிந்தான்.
மூன்று நிழல்களும் தரையில் விழுந்து கிடந்தன. அர்ஜுன் மூச்சுக்கூட வாங்கவில்லை. தன் சட்டையைச் சரிசெய்துகொண்டு, அவன் தரையில் விழுந்தவனிடம் குனிந்து கேட்டான்:
"உங்கள் தலைவன் எங்கிருக்கிறான்? உண்மையைச் சொன்னால், இந்தத் தீப்பொறி உன்னைச் சுடாது."
பதிலுக்கு, அவன் நடுங்கியவாறே ஒரு பாழடைந்த கிடங்கின் முகவரியைச் சொன்னான்.
அர்ஜுன் நிமிர்ந்து நின்றான். அவன் கண்களில் தீப்பொறி தெரிந்தது. தன் எதிரியைப் பழிவாங்கும் வேட்டை இப்போதுதான் ஆரம்பித்திருக்கிறது.
No comments