உலகளாவிய தெற்கு (Global South) நாடுகளை நோக்கி ஜெர்மனி திரும்புவது ஏன்? ஒரு மூலோபாய பார்வை.
2026-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், ஜெர்மனியின் வெளியுறவுக் கொள்கையில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. பெர்லின் இப்போது தனது கவனத்தை ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகள் (Global South) பக்கம் திருப்பியுள்ளது. இது வெறும் நட்புக்கான முயற்சி மட்டுமல்ல; ஜெர்மனியின் எதிர்கால இருப்பிற்கான ஒரு கணக்கிடப்பட்ட நகர்வு.
பல தசாப்தங்களாக ஜெர்மனி மூன்று தூண்களை நம்பி இருந்தது: பாதுகாப்பிற்கு அமெரிக்கா, மலிவான எரிசக்திக்கு ரஷ்யா, மற்றும் ஏற்றுமதி சந்தைக்கு சீனா. ஆனால் இன்று இந்த மூன்றுமே கேள்விக்குறியாகியுள்ள நிலையில், ஜெர்மனி தனது புதிய பயணத்தைத் தொடங்கியுள்ளது.
இந்த மாற்றத்திற்குப் பின்னால் உள்ள முக்கிய காரணங்கள் இங்கே:
1. "ஆபத்தான சார்புகளை" குறைத்தல் (De-Risking)
உக்ரைன் போருக்குப் பிறகு, ரஷ்ய எரிசக்தியை மட்டுமே நம்பியிருந்தது எவ்வளவு பெரிய தவறு என்பதை ஜெர்மனி உணர்ந்தது. இப்போது அதே போன்ற ஒரு நிலை சீனாவுடனும் ஏற்பட்டுவிடக்கூடாது என்பதில் பெர்லின் உறுதியாக உள்ளது. எனவே, இந்தியா, பிரேசில், வியட்நாம் மற்றும் இந்தோனேசியா போன்ற நாடுகளுடன் உறவை வலுப்படுத்துவதன் மூலம், தனது வர்த்தகத்தை ஜெர்மனி பரவலாக்குகிறது.
2. பசுமை எரிசக்தி மற்றும் மூலப்பொருட்களின் தேவை
ஜெர்மனியின் காலநிலை இலக்குகளை எட்ட லித்தியம், கோபால்ட் போன்ற அரிய தாதுக்கள் தேவைப்படுகின்றன. இவை தற்போது சீனாவின் கட்டுப்பாட்டில் அதிகம் உள்ளன. இவற்றை நேரடியாகப் பெறவும், சிலி மற்றும் நமீபியா போன்ற நாடுகளிலிருந்து பசுமை ஹைட்ரஜன் (Green Hydrogen) இறக்குமதி செய்யவும் ஜெர்மனி விரும்புகிறது. இது ஒரு "தொழில்நுட்பத்திற்குப் பதில் வளங்கள்" என்ற பண்டமாற்று ஒப்பந்தமாக உருவெடுத்துள்ளது.
3. "சமமான கூட்டாளி" என்ற புதிய அணுகுமுறை
கடந்த காலங்களில் மேற்கத்திய நாடுகள் ஆப்பிரிக்க மற்றும் ஆசிய நாடுகளுக்கு "அறிவுரை" கூறும் போக்கைக் கொண்டிருந்தன. ஆனால் இப்போது சீனா தனது முதலீடுகள் மூலம் அங்கு அதிக செல்வாக்கு பெற்றுள்ளது. இதை எதிர்கொள்ள, ஜெர்மனி இப்போது ஒரு "மேலதிகாரி" போலன்றி, ஒரு "சமமான கூட்டாளியாக" களமிறங்கியுள்ளது. உள்கட்டமைப்பு மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவிகள் மூலம் அந்த நாடுகளின் நம்பிக்கையைப் பெற முயல்கிறது.
4. தொழிலாளர் பற்றாக்குறைக்கு தீர்வு
ஜெர்மனியின் மக்கள் தொகை குறைந்து வருவதால், ஆண்டுதோறும் சுமார் 4 லட்சம் புதிய தொழிலாளர்கள் தேவைப்படுகிறார்கள். இந்தியா மற்றும் வியட்நாம் போன்ற நாடுகளுடன் கையெழுத்திடப்பட்டுள்ள "இடம்பெயர்வு ஒப்பந்தங்கள்" (Migration Partnerships), தகுதியுள்ள இளைஞர்களுக்கு ஜெர்மனியில் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கித் தருகின்றன. இது இரு தரப்பிற்கும் லாபகரமான ஒரு ஒப்பந்தமாகும்.
முடிவுரை
ஜெர்மனியின் இந்த "பpivot" என்பது வெறும் அரசியல் மாற்றம் அல்ல; இது ஒரு பொருளாதார கட்டாயம். பல துருவங்களாகப் பிரிந்து கிடக்கும் இன்றைய உலகில், உலகளாவிய தெற்கு நாடுகளின் ஆதரவு இல்லாமல் ஒரு வல்லரசாக நீடிக்க முடியாது என்பதை ஜெர்மனி உணர்ந்துவிட்டது.
உங்கள் கருத்து என்ன? சீனாவின் ஆதிக்கத்திற்கு மத்தியில் ஜெர்மனியால் இந்த நாடுகளில் தனது செல்வாக்கை நிலைநாட்ட முடியுமா?
இந்தியா அல்லது பிரேசில் போன்ற நாடுகளுடன் ஜெர்மனி வைத்துள்ள குறிப்பிட்ட வர்த்தக ஒப்பந்தங்களைப் பற்றி நான் மேலும் விளக்க வேண்டுமா?

No comments